.........................................................................

Poesie

Pech­gräin  woa .….

Pech­gräin woa in Echalånd,
iewarål åls a schäins Dorf bekånnt.
Owa kinnst heint hieñ, wos isan gscheah,
nå nu Dreeck, siest is nex meja zan seah.

Des Dorf woa sauwa u d´Haisa schäiñ,
s´ woara Freid in d´Årwat  z´gäihn .
Håut Wirtshaisa ghått u aran Loon,
aa v(ü)l Teich håuts ge(b)m zan Boon.

Da Woold woa håuch, da Woold woa gräiñ,
d´ Leit hum kinna in Schwåmma gäihn.
d’Bauan hum in da Frej scho g’årwat am Fööld
ban Stöck­as­samåchn dåu spåat ma v(ü)l Gööld.

d’Schlämmana u d’Berchleit kumma hoim va da Schicht,
oft ba da Nåacht  oda wenn grod da Tooch oan­bricht.
d’Fawarikana renna  dasse zeit­soot nu kumma,
låua s‘ Aañbrockta ste­jhñ, hum no an Kaalnbråut mietgnumma.

Aaf Chuada in d’Schöal gänga Boum ua påa Mäula,
san ållawaal schejñ åanzuagñ , hum oft neia Kläula.
Dej ånnan san in da Pech­gräina Schöal bliem
u hum duan ihrn Lehra zan Vazwei­fln triem.

Weiwa u Mäula gänga mietn Klip­plsoock hutzn,
sua spåat ma dahoim s’Lejcht, koas ban Rockn aas­nutzn.
Dåu  klåp­pan dej Klippl, waal s’Zool ferte mou wäan,
s’Gööld håut ma nejte, owa ma hejt a weng meja reecht gäan.

Sua ies dees in Pech­gräin voa longa Zeit gwesn,
ma kre­jgts sua daz(ü)hlt, koas suagåua a lesn,
waal Pech­gräin woa, dees ies gånz quies jå bekånnt,
s‘ schän­sta va ålln Dör­fan in Echalånd .

 

Mehr Gedichte finden sich im Buch PECHGRÜN Geschichten und Erin­nerun­gen »